Вось даслалі мне спасылку на артыкул, як раз на тую тэму якую я сам хацеў асвятліць, але за адсутнасцю часу, так і не змог напісаць. Але матэрыял цікавы.
Не хочацца болей ездзіць. Даездзіўся, відаць.
Так выглядала "Калонія ураднікаў" у Валожыне яшчэ колькі месяцаў таму. Была пабудавана ў 20-я гады ў закапанскім стылі. Учора ў паездцы разам з globus-belarusi мы даведаліся, што два дамы знішчылі месяц назад, трэці абшылі сайдынгам, а крывалінейныя кроквы гэтага ж будынку выраўнялі. Ад нашых японскіх пагад не засталося і сляда... Дах чацвёртага мураванага будынаку таксама "падраўнялі" металадахоўкай, але тое яшчэ некалькі год таму. Будынак "закапанскай" біблія... Читать дальше »
Мясцовасць Вяла на Іслачы, у старажытнай Налібоцкай пушчы, некалі ўласнасць графаў Тышкевічаў – заслужанае месца ў гісторыі нашай культуры, няхай сёння закінутае і занядбанае. Тут у 1890-х гг. граф Бенедыкт Тышкевіч, піянер фатаграфіі ў нашай краіне, меў сваю фоталабараторыю, здымкі з якой, выпадкова знойдзеныя ў Парыжы, зусім нядаўна паспяхова экспанаваліся ў Нацыянальным гістарычным музеі. Іншай славутасцю Вялаўскага маёнтка быў вялікі прыватны запаведнік, дзе трымалі даніэляў (ланяў) і ўласным коштам графа-дзівака аднаўлялі папуляцыю баброў, задоўга да арганізацыі Бярэзінскага запаведніка. Значэнне Вялаўскага запаведніка было настолькі вялікім, што яго напачатку прызнала і савецкая ўлада, пакінуўшы тэрыторыі запаведны статус і спрабуючы захаваць графскую інфраструктуру і "ноў-хаў”. Аднак калектывізацыя, змаганне з "чужародным” сацыяльным элементам, культурная рэвалюцыя кепска стасаваліся з утрыманнем рэ... Читать дальше »
Город Воложин расположен на холмистой местности в 70 км. на северо-запад от Минска при реке Воложинке. В пяти километрах от города течет река Березина. Близ Воложина проходит оживленная автомобильная дорога Минск-Гродно. Ближайшая железнодорожная станция с одноименным названием находится в 17 километрах от города. Воложин — административный центр Воложинского района Минской области.Первые упоминания о Воложине в исторических документах относятся еще к XIV веку Принадлежал он в то время князьям Воложанским, а затем Монвидам.В конце XVI века владельцами города становятся представители рода Радзивиллов, В начале XVII столетия Воложин переходит во владение к Слушкам, которые в 1681 году основали здесь бернардинский монастырь и устроили при нём школу Церковь в Воложине была построена тщанием воеводы Трокского Иосифа Богуслава Слушки (1).После произошедшего в 1793 году включения Воложина вместе со многими другими белорусскими землями в состав Российского государства с... Читать дальше »
Особое обаяние Воложинского района - в многочисленных старинных кладбищах. Как ни парадоксально, но "живые" достопримечательности района меркнут на фоне "мертвых". В памятниках и могилах скрыт шарм и величие, прошлое и настоящее.
В числе знаменитых "покойных мест" вам обязательно назовут - православное, католическое или еврейское кладбище.
Вместо привычных даты рождения и смерти в эпитафиях здесь указывают, сколько человек прожил и когда умер. Даже небольшие сельские кладбища огорожены аккуратными заборами. Здесь помнят, что смерть неизбежна.
Кладбище на въезде в Воложин
У входа на старинное кладбище - могила и памятник воинам и партизанам ... Читать дальше »
Дворцовый комплекс, занятый ныне административными учреждениями, складывается из трех двухэтажных корпусов. Два из них аналогичны в своем художественном решении, располагаются напротив; третий — поставлен перпендикулярно им, замыкая пространство парадного дворика. Сейчас трудно во всей полноте представить планировочную организацию дворцового комплекса и прилегающей застройки. Можно предположить, что парадный дворик был "распахнут", в сторону холма, с которого открывалась дальняя перспектива.
Архитектура дворцового комплекса соответствует требованиям классицизма: развитые портики, искусно прорисованные элементы ордерной системы, лаконичные обрамления проемов. Показательна для классицизма композиция фасадов: она строится на контрасте аскетичных боковых крыльев и богатого своей пластикой центрального портика.
Ёсць у Валожыне ля сярэдняй школы №1 помнік Герою Савецкага Саюза Васілю Васільевічу Шчарбіне. Каржакаваты, са скуластым тварам, з прыгожай чорнай барадой, адрошчанай "для саліднасці", у нязменнай вайсковай фуражцы з чырвонай зоркай. Такім Васіля Васільевіча ведалі яго баявыя сябры. Гэта быў афіцэр незвычайных арганізатарскіх здольнасцей, смелы, валявы, рашучы. Нарадзіўся Васіль Васільевіч 9. 04. 1914 года на станцыі Мікітаўка (цяпер у раене г. Горлаўка Данецкай вобласці). Уявіце «сабе ўкраінскую сям'ю, лёс якой звязан з шахтай. Васемнаццацігадовым юнаком скончыў пасялковую школу і пачаў самастойна працаваць. Працаваў слесарам на станцыі Вузлавая. Задоўга да вайны ўступіў дабраахвотна ў Чырвоную Армію, атрымаў вышэйшую ваенную адукацьпо, скончыў Адэскае пяхотнае вучылішча, спецшколу ваеннай Акадэміі Генштаба. Чэрвеньскай раніцай 1941-га, Васіля Шчарбіну залічваюць у адну з вайсковых часцей і накіроўваюць у тыл на тэрыторьпо Беларусі, у якасці камандзіра... Читать дальше »
Свята - Канстанціна - Аленінская царква горад Валожын
Пабудавана ў 1866 годзе з дрэва
Царква - помнік драўлянага дойлідства з рысамі рэтраспектыўна - рускага стылю
Аб існаванні ў Валожыне Праваслаўных храмаў маюцца некаторыя паведамленні ў розных дайшоўшых да нас дакументах.
Так, у царкоўным візіце за 1819 год гаворыцца, што драўляная царква ў гонар святой вялікамучаніцы Параскевы была пабудавана ў Валожыне ў сярэдзіне XVII стагоддзя за сродкі прыдворнага падскарбія літоўскага Юзафа Багуслава Служкі. У некаторых навукова-літаратурных творах маюцца і другія даныя аб часе пабудовы праваслаўнай царквы ў Валожыне. Напрыклад, у дакуменце "Збор помнікаў гісторыі і культуры Беларусі" пабудову царквы святой Параскевы адносяць да 1710 года. А вядомы даследчык беларускіх археалагічных старажытнасцей Ф. Пакроўскі піша, што царква ў Валожыне была пабудавана ў 1610 годзе. У сярэдзіне XIX стагоддзя струхлявы стан царкоўнай пабудовы пабудзіў яе с... Читать дальше »
Исконный центр города Воложина узнаваем по костелу Святого Юзефа, более похожему на древнеримский храм. По легенде, строили костел … «работники» из Сморгонской медвежьей академии. Якобы медведи носили камни к строящейся святыне, но когда слышали звонок на обед, где бы ни были бросали свою ношу и устремлялись к кормушке. Выстроенный в 1816 году в стиле классицизма храм появился на месте уничтоженного пожаром деревянного костела, заложенного тут ещё в конце ХУІІ века вместе с монастырем бернардинцев гетманом польным литовским, каштеляном виленским Юзефом Богуславом Слушкой. После ликвидации монастыря царскими властями костел в 1864 году переосвятили в православный храм. Впоследствии здание долгие годы эксплуатировалось для производственных нужд. После реставрации с 2000-х гг. упорными трудами верующих оно возвращено к жизни как католический костёл. Здание костёла Св. Юзефа, прямоугольное, внушительное, напоминающее собой античный храм расположено в центре город... Читать дальше »
онумент установлен по инициативе католической общины Воложинкого района при поддержке белорусских и польских властей и посольства Польши в нашей стране. Над памятником высотой более двух метров, сделанного из стеклопластика и покрытого бронзовой краской, работали польские и итальянские скульпторы. Статую привезли из Польши и установили в историческом центре города, возле костела Святого Юзефа.
Горад Валожын добра ведаюць у Ізраілі, ў ЗША таму што тут фарміравалася аблічча ўсходне-еўрапейскага іўдаізму - у Валожынскай іешыве - талмудысцкай навучальнай установе, якая дзейнічала ў горадзе з 1803 года. Тут працавалі і жылі вялікія рабіны, імёны якіх дарагія яўрэям усяго свету, тут вучыўся рэбхай Кук - галоўны рабін Ізраіля. Ешыбот - гэта іудзейская вышэйшая рэлігійная школа па падрыхтоўцы галоўным чынам рабінаў. Яна стала асноўным цэнтрам іудзейскай думкі і месцам выхавання духойнай, інтэлектуальнай эліты яўрэйства. Валожынскі ешыбот узнік па ініцыятыве віленскага гаона Іліі, які даручыў заснаваць ешыбот дзеля выкладання Талмуда па новаму метаду свайму лепшаму вучню Хаіму Валожынскаму(Хаім Нахман Бялік).Такую мянушку ён атрымаў, бо быў родам з нашага горада і меў тут сваю мануфактуру - шарсцяную фабрыку. Так Валожыну наканавана было стаць цэнтрам, куды на працягу стагоддзя накіроўваліся яўрэйскія юнакі дзеля пашырэння сваіх ведаў.Работа па адкрыцці ешы... Читать дальше »
